Post | december 2020 | 1 min lezen

Jeroen: "Een maatje voegt iets toe aan mijn leven"

‘Op vijfjarige leeftijd heb ik door een auto-ongeluk hersenletsel opgelopen. Pas veel later, op mijn achttiende, werd duidelijk wat er met me aan de hand was. Ik heb nog geprobeerd om te studeren, maar dit bleek te hectisch en te zwaar. Ik heb moeite me te concentreren, heb last van vermoeidheid en ik ben overgevoelig voor prikkels en geluid. Eten in een druk restaurant bijvoorbeeld, is voor mij geen optie. Ik kan een half uur iets ondernemen, en daarna moet ik rusten. Door de omstandigheden woon ik nu met mijn moeder samen.


Op een gegeven moment, dat was in 2016, voelde ik de behoefte om ook eens met iemand anders te praten, en mijn sociale netwerk uit te breiden. Een ambulant begeleider van ‘Professionals in NAH’ kwam met het idee de Hulpdienst te bellen met een gezelschapsvraag, en dat leek me leuk. Ik wilde vaker wandelen in de natuur, koffie drinken en praten over milieuzaken en politiek.


Na een gesprek met een medewerker van de Hulpdienst, kwam een paar weken later een vrijwilliger uit de buurt kennismaken. Ik vond het spannend, maar het klikte goed. We zien elkaar, inmiddels al ruim 4 jaar, wekelijks en praten over van alles en nog wat. Al is het slechts een moment in de week, ik voel dat het wat toevoegt aan mijn leven. Het maakt me vrolijker en geeft betekenis aan mijn dag'.


Meer informatie over Hulpdienst Nijmegen: www.hulpdienstnijmegen.nl / 024-3228280

Deel blogpost